Sorry vegetariërs, maar ik schrijf wederom over wijn bij een vleesgerecht. Ditmaal ossobuco, wereldberoemd en Italiaans, afkomstig uit Milaan. Althans, dat lees je overal, dus dat nemen we dan maar aan. Je leest ook dat de oorspronkelijke ossobuco geen tomaten bevat – wat missschien niet gek is voor een Noord-Italiaans gerecht – maar tegenwoordig maakt iedereen het mét tomaten. Over de hoeveelheid tomaten kan je twisten en ook over de vraag of er wel of geen ui in gaat. Wat zeker is: de kalfsschenkels stoven in witte wijn. Lees verder “ossobuco: rood of wit?”
Wat dronken we in december waarbij en waarom – 2
De gulden regel van het wijn met eten combineren bestaat niet. Maar als ik een tip mag geven: combineer streek met streek. Dus kies een wijn uit de streek waar het gerecht vandaan komt. Denk je dat ze in Toscane wijn zouden maken die níet lekker smaakt bij tomaten, gegrild speenvarken of bistecca alla Fiorentina? Nee natuurlijk. Ze maken er Chianti Classico, Brunello di Montalcino, Vino Nobile de Montepulciano en de beroemde maar peperdure Super Tuscans. Die passen er allemaal uitstekend bij. Lees verder “Wat dronken we in december waarbij en waarom – 2”
Wat dronken we in december waarbij en waarom – 1
De maand begon goed met een prima Pinot Noir uit Süd Tirol, het Duitstalige stuk Italië, nét onder Tirol in Oostenrijk. 
Pinot Noir heet hier Blauburgunder – anders dus dan bij de Duitsers, die Spätburgunder zeggen. De druif doet het goed op de uitlopers van de Alpen in relatief hooggelegen wijngaarden. Hooggelegen wijngaarden zijn meestal gunstig voor wijnbouw, want dat betekent een groot verschil tussen dag- en nachttemperaturen. En dat verschil draagt bij aan het goed rijp worden van de druif. Een druif rijpt goed als de zon schijnt, maar het moet ook weer niet te warm zijn. Hogere ligging of ligging aan zee zorgt voor verkoeling. Lees verder “Wat dronken we in december waarbij en waarom – 1”
Rueda
Drink bij paella met garnalen en/of vis een Spaanse witte wijn uit de Rueda. Rueda is een wijnstreek in het noordwesten van Spanje. In de jaren zeventig van de vorige eeuw ontdekte Bodegas Marques de Riscal uit de Rioja het potentieel van de lokale witte Verdejo-druif. Zij maken nog steeds een knisperend droge versie. Verdejo wordt soms gemengd met de mellow Viura of met geestverwant Sauvignon Blanc. Maar eigenlijk is dat helemaal niet nodig: Verdejo kan prima op eigen benen staan. Vaak strakdroog, maar met een randje rijp, exotisch fruit.
Ook ik drink supermarktwijn!
Het zou kunnen dat door mijn voorgaande posts bij sommige lezers de indruk is ontstaan dat ik iets tegen supermarktwijnen in het algemeen heb. Dat ik last heb van snobisme. Misschien. Waar het mij vooral om ging, is de gezichtsbeperkende invloed van de supermarktwijngidsen. Ik doe liever aan blikverruiming.
supermarktwijn – deel twee
Ik heb de proef op de som genomen. NRC Handelsblad van 21 september 2013 bevatte de bijlage ‘De Kleine Hamersma’, een overzicht van de 101 beste wijnen in de supermarktwijngids van de gelijknamige auteur. Blijkbaar heeft de uitgever van de gids veel vertrouwen in het verkoopresultaat van het boek, want de bijlage verklapt het beste uit de wijngids. Ik ga het boek dus niet kopen, want ik ben nog wel even zoet met die 101 wijnen (wit, rosé en rood), en ik koop vaak wijn buiten de supermarkt. Lees verder “supermarktwijn – deel twee”
WIJNBIJHETETEN 