De supermarkt verkoopt verreweg het grootste deel van de wijn die we met z’n allen drinken. Zo’n 80 procent. Dat komt ongetwijfeld door redenen van gemak. Net als brood, groente en vlees, koop je ook wijn bij de grootgrutter. Dat scheelt je een loopje naar de slijter. Hooguit ga je een deur verder naar de Gall & Gall of de slijter van Dirck III. Maar het is niet alleen gemak natuurlijk. De prijs speelt ook mee. De supermarkt verkoopt namelijk de goedkoopste wijnen. Lees verder “supermarktwijn – deel één”
grüner veltliner
Drink een – niet te droge – Grüner Veltliner bij Indiase curry. Gepeperde wijn met lekkere zuren die de mond verfrissen bij kruidig eten. De HEMA verkoopt een goeie, door de Grote Hamersma zelfs gewaardeerd met het cijfer 9, volgens hem één van de beste witte wijnen uit de supermarkt dus. Maar daarover later meer.
napoleon
Tijdens de veldslag bij Marengo (Piëmonte) in 1800 tussen de Franse en Oostenrijkse legers kreeg Napoleon Bonaparte honger. De fourageur werd echter opgehouden door het oorlogsgeweld en Napoleons kok moest iets te eten maken met wat direct voorhanden was: kip, eieren, tomaten, uien, knoflook, kruiden, olijfolie en rivierkreeft. En wat cognac, een drank die de generaal altijd bij zich had. Niet slecht voor een Ready Steady Cook avant la lettre. Na het nuttigen van het geïmproviseerde gerecht won Napoleon de veldslag. Lees verder “napoleon”
rosé
Drink een droge rosé van Grenache (of Garnacha uit Spanje) bij ragout, of zoals dat in het Frans zo mooi heet ‘vol-au-vent’. De vulling van onze Hollandse kroket is – als het goed is – ook een soort ragout. Dus ik zie hier mogelijkheden. Granalenkroketje met Côtes-de-Provence.
longhaas
Over longhaas ga ik hier niet uitwijden. Het is het favoriete stuk vlees van chefkok Herman den Blijker en Johannes van Dam schrijft er enthousiast over in De Dikke van Dam. De longhaas is tegenwoordig regelmatig te vinden in de vitrine van mijn slager, die handig inspeelt op de trend van ‘vergeten vlees’, zoals ik het laatst genoemd zag worden. De slager raadde het mij aan toen ik bavette kocht – een ander stuk van de koe dat herontdekt is – hoewel je misschien niet kunt spreken van een ‘herontdekking’, want eigenlijk werd dit vlees in Nederland nooit veel gegeten. Maar zoals ik zei, ik ga hier niet uitwijden over vlees. Ik raad u een stuk longhaas aan als u liefhebber bent van rood vlees. Lees verder “longhaas”
nebbiolo
Nebbiolo is geen gemakkelijke druif. Zowel in de wijngaard als in het glas, is het een druif voor gevorderden. De druif is kieskeurig wat betreft de bodem waar hij wil groeien en gevoelig voor ziektes. Van de wijndrinker vraagt de nebbiolo extra aandacht met zijn zuren en tannines – en als ingrediënt van de beroemde Barolo en Barbaresco ook met zijn prijs. De aanplant van nebbiolo in Piëmonte is beperkt tot een aantal specifieke, zorgvuldig gekozen gebieden. De totale opbrengst van de druif in die regio is daardoor nooit groter dan ongeveer 3 procent van het totaal. Ook dat houdt de prijs hoog. Lees verder “nebbiolo”
WIJNBIJHETETEN 